Sinds juli 2016 vindt, o.a. in Saeftinghe, een groot paling-onderzoek plaats door medewerkers en studenten van de Universiteit van Gent. Palingen worden voorzien van een zendertje, om zo hun migratie te kunnen volgen. De informatie die men hiermee verzamelt komt ten goede aan beheermaatregelen ten gunste van een betere palingstand.

In opdracht van het Vlaams Instituut voor de Zee (VLIZ) is er een animatiefilm gemaakt, waarin het belang van dit onderzoek én hoe men te werk gaat duidelijk worden gemaakt.

Bekijk hier de film.

Marc Zwartelé, een van de Saeftinghe-gidsen en lid van de Werkgroep Archeologie Hulst, heeft onlangs een artikel gepubliceerd over archeologische vondsten in Saeftinghe.

Behalve 'Jetje', het vrijwel intacte skelet dat tijdens een excursie werd ontdekt en dat te zien is in het bezoekerscentrum, zijn ook andere graven gevonden en nader onderzocht. Fascinerende vondsten, die je doen afvragen wie die mensen waren en wat ze te zoeken hadden in het Saeftinghe van zo lang geleden. Lees hier het volledige artikel.

In het kader van het Broedvogel Monitoring Programma van SOVON wordt in Het Verdronken Land van Saeftinghe door de vrijwilligers van de Steltkluut de broedvogelstand gevolgd.

Het rapport van 2016 in nu beschikbaar.

Door de hoge waterstanden in 2016, de slechte weersomstandigheden en wellicht ook predatie en de voortgaande ‘verrieting, waren de broedresultaten van de bodembroeders minimaal. De dalende tendens blijft zich voortzetten De rietvogels deden het daarentegen goed. Voor het eerst sedert jaren waren er weer meer zingende blauwborsten en voor de rietzanger was het een topjaar. Ook de gele kwikstaart en de veldleeuwerik deden het bijzonder goed. Een nieuwe soort voor de plots is de koekoek.

Elk jaar brengt Walter van Kerkhoven voorkomen, broedgedrag en broedresultaat van de Bruine Kiekendief in Saeftinghe in beeld. Hoewel het aantal broedparen - na de terugval in 2014 - gelukkig weer lijkt toe te nemen (van 14 in 2015 naar 18 in 2016) was het broedsucces gering. Slechts bij 3 nesten werden uitgevlogen jongen waargenomen. De oorzaak kan deels worden gezocht in het slechte weer: in de periode dat de meeste jongen geboren worden, was er vanwege de kou (mei) en regen (juni) weinig voedsel; een reden voor Bruine Kiekendieven hun nest te verlaten.

De Bruine Kiekendief is een doelsoort voor Saeftinghe en de Westerschelde. Hopelijk zet de stijging van het aantal broedparen door en blijven ongunstige weersomstandigheden als in 2016 achterwege.

Bekijk hier de resultaten van het onderzoek.

In Het Verdronken Land van Saeftinghe verblijven in de winter opvallend grote aantallen oeverpiepers, tot naar schatting zelfs meer dan 6000 individuen. Deze foerageren in de geultjes die door het schor meanderen. Algemeen wordt aangenomen dat oeverpiepers met name op kleine slakjes foerageren, zoals Gray's kustslakjes (Assiminea grayana).

Om hierover eens gefundeerder uitspraak te kunnen doen zijn er uitwerpselen van oeverpiepers verzameld en onder een binoculair bekeken op herkenbare prooirestanten. Ook is de bodem van het foerageergebied bemonsterd op het voorkomen van bodemdieren.

Er zijn nieuwe films over Het Verdronken Land van Saeftinghe, gemaakt door de makers van de film "De Nieuwe Wildernis". De films zijn in HD en op groot scherm te zien in het bezoekerscentrum, en sinds vandaag ook online.

Spectaculair zijn de time-lapse en dronebeelden: Saeftinghe van boven gefilmd en versneld weergegeven. Zie hoe de vloed opkomt en beleef Saeftinghe vanuit vogelperspectief! De film bevat niet eerder vertoonde opnamen van de film "Holland Natuur in de Delta". 

In de andere film, met beelden uit de film "Holland Natuur in de Delta", word je meegenomen op een tijdreis door het Verdronken Land van Saeftinghe. 

Bekijk de films.

Het Zeeuwse Landschap werkt samen met zeven Vlaamse en Nederlandse partners aan de realisatie van Grenspark Groot-Saeftinghe. Er is nu de ‘grensparkchallenge’: een oproep om bij te dragen aan het realiseren van tien concrete doelstellingen.

Iedereen kan meedoen, vooral degenen die in de streek wonen. De kern van het grenspark bestaat uit zo’n 4700 hectare natuurgebied, waaronder Het Verdronken Land van Saeftinghe. Maar ook de schil er omheen, met voornamelijk landbouwgrond, kan er deel van uitmaken.

Afgelopen najaar heeft de Zoogdierwerkgroep Zeeland Het Verdronken Land van Saeftinghe geïnventariseerd op muizen. Op een aantal plekken zijn vallen geplaatst en deze waarnemingen werden aangevuld met braakballenonderzoek. Je zou denken dat muizen in Saeftinghe helemaal niet kunnen overleven, het gebied wordt immers meerdere keren per jaar overspoeld. Niets bleek minder waar.

Medewerkers en studenten van de Universiteit van Gent hebben de afgelopen weken voorbereidingen getroffen voor dit meerjarige onderzoek. Door palingen te voorzien van een zendertje kunnen hun bewegingen worden gevolgd en hoopt men inzicht te krijgen in hun gebruik van estuariene gebieden, zoals Het Verdronken Land van Saeftinghe. Hiermee wordt informatie verzameld voor beheermaatregelen ten gunste van een betere palingstand.

We zijn er trots op dat nu ook Het Verdronken Land van Saeftinghe de status van aardkundig monument heeft gekregen, de vijfde in Zeeland. Eerder al kregen Oranjezon, Hoeve Van der Meulen en de Yerseke Moer - alle in beheer bij Het Zeeuwse Landschap - die status toegekend, evenals de Meester van der Heijden Groeve.

In het kader van “het jaar van de groene vrijwilliger” (2015) wordt de Goessche Diep Fondsprijs dit jaar toegekend aan 12 vrijwilligers, voor hun jarenlange inzet aan het behoud, het herstel en de ontwikkeling van de natuur en het landschap in Zeeland.
 Samen worden deze 12 personen gezien als het veelzijdige gezicht van de “groene vrijwilliger van Zeeland”.

Onder hen 4 vrijwilligers van Het Zeeuwse Landschap: Marc Buise (foto), Henk Remijn, Ine van de Ven en Petra Sloof. Zij verzetten met grote inzet en enthousiasme al jarenlang veel werk voor ons. Of het nu gaat om beheerwerk, onderzoek, educatie of het begeleiden van excursies, Het Zeeuwse Landschap is erg blij met allen die zich inzetten voor onze organisatie en de Zeeuwse natuur!

De prijs wordt op 13 februari in Terra Maris uitgereikt door Commissaris van de Koning Han Polman.

Met het ringen van vogels komen we aardig wat te weten over hun voorkomen, trekgedrag en dergelijke. Ook in Het Verdronken Land van Saeftinghe wordt geringd. Dergelijk ringonderzoek is een aanvulling op de vogeltellingen als het gaat om soorten met een verborgen levenswijze. De Waterrietzanger, een bedreigde soort, is daar een voorbeeld van. Dankzij het ringonderzoek weten we dat die Saeftinghe aandoet tijdens de trek.

Bij de maandelijkse vogeltellingen zijn er het afgelopen weekend 6 Velduilen geteld en dat is uitzonderlijk veel.

De Velduil wordt wel vaker in Saeftinghe waargenomen, maar zeker niet jaarlijks en het gaat dan om hooguit 3 vogels. In de jaren ’60 broedde deze soort er nog, maar tegenwoordig is de Velduil er een zeldzame wintergast of doet het gebied slechts even aan tijdens de trek.

Vandaag, 20 oktober 2015 is het 25 jaar geleden dat er voor het eerst systematisch vogels werden geteld in Saeftinghe! Al sinds 1990 wordt daar elke maand en steeds op dezelfde wijze een zogenaamde laagwatertelling uitgevoerd door vrijwilligers. Bijna even lang worden er ook hoogwatertellingen gedaan, die het beeld compleet maken. In totaal zijn er in die 25 jaar bijna 14 miljoen vogels geteld in 14 duizend vrijwillige uren, verspreid over 217 laagwater- en 291 hoogwatertellingen.

Saeftinghe was tot 2012 het belangrijkste bolwerk voor de bruine kiekendief binnen Zeeland. Dat jaar waren er maar liefst 32 paartjes aanwezig. Dat er na het broeden echter iets mis ging, was wel duidelijk. In hetzelfde jaar werden namelijk maar 3 uitgevlogen jongen waargenomen. In 2014 onderzocht vrijwilliger Walter Van Kerkhoven de broedpopulatie opnieuw en telde toen slechts 12 territoria. Weer was het broedsucces zeer laag.

Vanaf 24 september 2015 is ‘Holland, natuur in de delta’ te zien in de bioscoop. De film is een ode aan het Nederlandse rivieren -en kustgebied. Natuurlijk mocht ook de Zeeuwse natuur niet ontbreken in deze productie. Het Zeeuwse Landschap is daarom één van de partners geweest bij het maken van de film. Ons eigen Verdronken Land van Saeftinghe, is natuurlijk het schoolvoorbeeld bij uitstek van een hedendaags deltagebied in oervorm.

De geschiedenis en toekomst van het grensoverschrijdende gebied aan de Westerschelde is verbeeld in een mooi animatiefilmpje.

Op 17 september werd de opnieuw ingerichte infokeet in de Prosperpolder bij Doel feestelijk geopend. In en om het Infopunt kunnen bezoekers  zich een beeld vormen van de nieuwe natuur die de komende jaren in het gebied wordt aangelegd. In 2019 zal het Scheldewater vrij de Hedwige- en Prosperpolder kunnen in- en uitstromen.

Tweemaal per maand (eenmaal met hoogwater en eenmaal met laag water) tellen vrijwilligers van Natuurbeschermingsverening de Steltkluut en Het Zeeuwse Landschap (al 25 jaar lang) de vogelstand van Saeftinghe. Hierdoor krijgen we een goed beeld van de ontwikkelingen van de vogelstand en kunnen we het beheer aanpassen indien hier aanleiding voor is. Met regelmaat worden bij deze inventarisaties bijzondere vogels waargenomen.

Ron Brouwer (Avis Canta) maakte in 2014 in opdracht van Het Zeeuwse Landschap een film over het Verdronken Land van Saeftinghe.