Bij de maandelijkse vogeltellingen zijn er het afgelopen weekend 6 Velduilen geteld en dat is uitzonderlijk veel.

De Velduil wordt wel vaker in Saeftinghe waargenomen, maar zeker niet jaarlijks en het gaat dan om hooguit 3 vogels. In de jaren ’60 broedde deze soort er nog, maar tegenwoordig is de Velduil er een zeldzame wintergast of doet het gebied slechts even aan tijdens de trek.

Slechts 2 keer eerder, in 1968 en in 2012, zijn er ook 6 geteld; meer zijn er nooit gezien. Nu zitten er dus zeker 6, maar het vermoeden bestaat dat er meer zijn, omdat ze op verschillende plaatsen langs de dijk zijn gezien. Walter Van Kerkhoven had het geluk dat er eentje dichtbij kwam en zich prachtig liet fotograferen.

Saeftinghe is het ideale biotoop voor de Velduil, het is vooral een vogel van uitgestrekte graslanden. Het is een echte muizeneter maar eet ook wel vogels; zeker dieper in het schor zijn er minder muizen door de getijdenwerking en bijgevolg regelmatige overstromingen. Velduilen vliegen ’s avonds rond zonsondergang uit om te gaan jagen. Overdag slapen ze op de grond, in lang gras.

De meeste kans om ze te zien is door tegen zonsondergang op de dijk te gaan staan, in de omgeving van de kijkhut, voor Emmadorp of tussen Paal en Emmadorp.