Met het ringen van vogels komen we aardig wat te weten over hun voorkomen, trekgedrag en dergelijke. Ook in Het Verdronken Land van Saeftinghe wordt geringd. Dergelijk ringonderzoek is een aanvulling op de vogeltellingen als het gaat om soorten met een verborgen levenswijze. De Waterrietzanger, een bedreigde soort, is daar een voorbeeld van. Dankzij het ringonderzoek weten we dat die Saeftinghe aandoet tijdens de trek.

In 2015 zijn er in Saeftinghe 4 Waterrietzangers geringd, een daarvan werd 8 dagen later teruggemeld vanuit Frankrijk, ca 350 km verderop.

De Waterrietzanger is erg zeldzaam en bij reguliere vogeltellingen worden ze bijna nooit gezien - jaarlijks slechts enkele tientallen in Nederland - vanwege hun verborgen levenswijze. In Saeftinghe vangen de ringers bijna jaarlijks wel enkele exemplaren. Dit betekent dat Het Verdronken Land van Saeftinghe een belangrijke pleisterplaats is voor deze vogel tijdens de trek.

De Waterrietzanger broedt in moerasgebieden in Oost-Europa en Rusland en overwintert in Afrika. Ook tijdens de trek verblijven ze in gebieden die vergelijkbaar zijn met de broedgebieden: moeras met veel biezen en zeggen, een biotoop waarvan door ontwatering veel is verdwenen. Men vermoedt dat de keuze voor Saeftinghe te maken heeft met de aanwezigheid van zeebiesvelden in combinatie met riet. Nader onderzoek dient uit te wijzen of deze hypothese klopt.